|
Hans Teeuwen blijft topcabaretier
Wiggele Wouda
Hij is het niet alleen die een carrièreswitch heeft gemaakt. Een aantal van zijn collega's ging hem in het verleden voor. Zo speelde Freek de Jonge in films en zong hij met orkest in een heus popconcert. Herman van Veen idem dito en hij leeft zich nu ook uit op het canvas. En Theo Maassen is een ware filmster aan het worden. Maar zij bleven en blijven hun oorspronkelijke kunstvorm wél trouw. Hans Teeuwen daarentegen niet. Hij heeft het cabaretwereldje verlaten. Althans in Nederland want in Engeland scoort hij met zijn absurde humor gigantisch. Nee Teeuwen heeft de jazz ontdekt en toert nu in Nederland rond met zijn concertvoorstelling Hans Teeuwen Zingt.
Een beetje laf. Dat wel. Want met zo een titel leunt hij genoeglijk op het succes dat hij eerder heeft verkregen met zijn shows. Als hij werkelijk een switch had willen maken werkelijk een andere kunstvorm wil dienen had hij zijn merknaam achterwege moeten laten en in de schaduw van zijn schitterende orkest moet optreden als zanger. Aan de andere kant biedt zo een titel ook wel weer hoop voor de ware cabaretliefhebber. Want de titel fluistert toch wel heel zacht: ik ben er nog steeds hoor.
Trouwens tijdens het concert merk je ook wel dat de vileine clown Teeuwen absoluut niet verdwenen is. Als een hyperventilerende Mick Jagger danst beweegt en schmiert hij op de vibes van het jazzgeluid dat werkelijk grandioos van het podium spat. Zijn all star begeleidingsband is super. In één woord. Mocht je twijfelen aan je jazzgevoelens dan is een bezoekje aan dit vijftallige orkest zeker de moeite waard. Benjamin Herman altsax Jesse van Ruller gitaar Ruben Hein piano Kasper Kalf bas en Joost Kroon drums zijn zeer zeker niet van de straat en liften het niveau op met een intense drive en vooral met tastbaar veel plezier. Heerlijk om naar te luisteren en te kijken.
En Hans Teeuwen? Ja die zingt. Maar om nu te zeggen wouw wat een jazzwonder staat er nu opeens: nee. Dat is te veel eer. De landelijke pers mag dan laaiend enthousiast zijn over zijn stemgeluid dat aanschuurt tegen dat van Frank Sinatra: Hans Teeuwen is géén Frank Sinatra. Overigens is hij ook geen Nick Cave misschien uiterlijk met wie hij wel vergeleken wordt. Hij mist daarvoor de schimmige gelaagdheid die een Sinatra wel in een The lady is a tramp meegeeft. Bovendien is Teeuwens dictie er een van een ruwe kunstspons. Het natuurlijk timbre ontbreekt en zijn stemgeluid drijft teveel op techniek die hij zienderogen aanboort. De vertolkte songs van Cole Porter zijn bij tijd en wijle niet om aan te horen uit zijn mond. Maar lollig en vol entertainment is het concert wel. Het aureool dat zo rondom jazz hangt doorboort Teeuwen met gemak en maakt misschien ook wel de jazz toegankelijk voor een breder publiek. Helemaal als hij eigen nummers zingt die eerder in zijn cabaretshows te horen waren. Het maffe Snelkookpan wordt Baseballpet. Het heeft dan wel een jazzjasje aan maar het blijft cabaret van het hoogste niveau. Eigenlijk mis ik Hans Teeuwen node als cabaretier!
'Hans Teeuwen zingt!' in De Harmonie in Leeuwarden. Belangstelling: 356 bezoekers
Bron: www.frieschdagblad.nl
|
